Kaiser Chiefs – Duck

Albüm Kritik|

Bir albümün daha açılış şarkısında sizi yakalaması ve olduğunuz yerde sizi tutması önemlidir. Leeds çıkışlı Kaiser Chiefs Duck ile yine kıpır kıpır ve eğlencelik bir albüm yapmak istemiş fakat kendini tekrar etmekten öteye geçememiş. (Yazı: Mert Uzbay)

Grubun kariyerindeki yedinci stüdyo çalışması Duck açılış şarkısı ile güzel bir albüm olarak başlasa da sizi olduğu yerde tutabilen bir albüm değil. Birbirinin neredeyse kopyası olan şarkılar ile beraber bir süre sonra dinleyicide sıkıntı duygusu uyandırıyor. Albümdeki bütün şarkılar birbirinin klonu gibi. Bu “klonlama” işlemi açılış şarkısı olan People Know How To Love Another’dan başlıyor. Hatta öyle ki açılış şarkısını takip eden ikinci şarkıya olan geçişi bile anlamıyorsunuz. İlk etapta albümü dinlerken Golden Oldies şarkısının bağımsız bir şarkı olduğundan emin olmak için albümün çalma listesini kontrol etme ihtiyacı duydum. Daha sonra bu “klonlama” işlemini Wait ve arkasından çalan Target Market takip ediyor. Neredeyse birbirinin aynısı olan iki şarkı daha! Belki Target Market, Wait’ten bir-iki tık yavaş ilerlese de bir önceki şarkıyı tekrar etmenin ötesine geçemiyor. Bazı şarkılara elektronik müzik “sosu” eklenmeye çalışılmış olsa da bu o kadar rastgele yapılmış ki o bile “klon” şarkıları kurtarmaya yetmemiş. Yine de video oyun yapımcısı olan Konami’nin rakibi Electronic Arts’ın çalma listelerinin gerisinde kalmak istememesiyle beraber Pro Evoliton Soccer 2010’de kendisine yer bulan ve bir neslin diline neredeyse pelesenk olan Ruby’ye kıyısından köşesinden dokunan şarkılar da albümde mevcut. Özellikle White Shirt ve Northern Holiday parçaları Kaiser Chiefs’in Ruby çağından esintiler sunuyor. Duck müzikalite açısından uzak bir görünüm sunuyor. Kaiser Chiefs’in de bugüne kadar kıpır kıpır ve eğlencelik albümler yaptığını göz önünde bulundurursak bu kısmı önemli değilmiş gibi gözükebilir.  Her ne kadar herhangi bir sanatçının ya da grubun yapmış olduğu yeni işte dinleyiciyi müzikalite açısından tatmin etmek gibi bir zorunluluğu olmasa da bir dinleyici olarak kendi adıma yeni diye sunulan işlerde sürekli kendini tekrar eden parçalardan ziyade bir yenilik bekliyorum. Maalesef Kaiser Chiefs Duck ile dinleyiciye bu yeniliği sunmaktan fersah fersah geride kalıyor.

Comments are closed.