Let’s Eat Grandma – I’m All Ears

Albüm Kritik|

Tegan and Sara’nın pop müziğe adım attığı 2013 tarihli Hearthrob albümleri ile Britanyalı ikili Rosa Walton ve Jenny Hollingworth’ün ikinci uzunçaları I’m All Ears arasındaki benzerlik dikkat çekici.

Kanadalı ikili bundan on bir sene önce çıkan albümleri The Con ile genç yetişkinlerin içindeki öfkeyi akustik gitarla dışarı vurmalarındaki en büyük etken, bir neslin idolü olmuşlardı. Şu andaki genç yetişkinlerin ruh hâlinin en büyük örneği ise Let’s Eat Grandma’nın yeni albümü I’m All Ears. Walton ve Hollingworth henüz daha kariyerlerinin başında olan iki genç yetişkin. İlk albümleri I,Gemini’dan daha olgun bir müzik icra ettiklerini kabul etmek bir yana, hikayelerinde anlattıkları gerçekler ile yüzleşmek için -belki de- daha çok gençler. Yine de hiçbir zemini ve yaşanmışlığı olmayan içi boş hikayeler ile karşı karşıya olmadığınızı bilmenizi isterim. Albümün açılışını yapan Whitewater’ın melodisi ya da Hot Pink’in maskülen/feminen olmanın dengesini en dolaylı yoldan ama bir o kadar da zekice şekilde anlatabilmeleri bu ikiliyi meslektaşlarından ayırıyor. Pop müziğin en dahiyane müzisyenlerinden SOPHIE ve The Horrors’ın vokali Faris Badwan’in albümün prodüktörlüğünü üstlenmesi de işin cabası. Her ne kadar Let’s Eat Grandma’nın hikayeleri üyelerinin genç olmaları nedeniyle ergen hayalperestliğinde görünse de bu iki müzisyenin yetişkinliğe adım atmadan önce gerçekler ve hayaller arasında gidip gelinen o arafı çok iyi yansıttığını düşünüyorum. “Sana elveda demek istemiyorum. Galiba seni bir daha telefonum titreştiğinde göreceğim” dediklerinde ne kadar da 2018 gerçekleri ile yüzleşiyoruz. Modern dünya kucaklanıyor ancak eskiye duyulan özlem de bir o kadar belirgin. “Bu durum çok kötü ama seni bekliyor olacağım” demekten çekinmiyorlar mesela. Albümün en öne çıkan kayıtlarının ise I Will Be Waiting ve Cool & Collected olduğunu düşünüyorum. Bu iki şarkının tamamen organik bir şekilde, var olmaları gerekli olduğu için gruptan doğduklarına inanıyorum. Albümün büyük çerçevede kendine ait linear bir çizgisi ve hikayesi var. Dinledikleriniz Let’s Eat Grandma’dan bekleyebileceğinizin çok ötesinde. Bunun kesinlikle şans vermeniz gereken bir uzunçalar olduğunu söyleyebilirim.

Comments are closed.