Loma – Loma

Albüm Kritik|

Yıl 2016. Emily Cross ve Dan Duszynski ikilisi Cross Record’ın ve Shearwater’ın solisti Jonathan Meiburg’ün turne esnasında yolları kesişir. Bu buluşmanın sonucunda Loma’nın temelleri atılır. Şimdiyse iki yıl sonrasına gelelim. Loma aynı adı taşıyan debut albümü ile karşılıyor bizi.

“Ortaya çıkardıkları gizemli ve ucu açık sound beni çok etkiledi. Aylar boyunca aynı karavanda yaşadık. Birbirimizi tanıma ve anlama fırsatını yakaladık. Yine de Cross Record’ın müziğini daha net anlamam gerektiğini, derinlere doğru bir yolculuk yapmam gerektiğini hissediyordum.” Meiburg’ün Loma’nın kuruluş hikayesini aktarırken ağzından dökülen sözcükler bunlar. Cross, Duszynski ve Meiburg üçlüsünün yakaladığı dinamiği takdir etmemek imkansız. Birbirlerine aktardıkları enerji sayesinde kendi müzikal kimliklerini en üst seviyede deneyimleyebiliyor ve dinleyiciye de geçirebiliyorlar. Uzunçalara kulak verirken ekibin yalnızca iki yıldır birlikte müzik yaptığına inanmak oldukça güç. Şarkılar uzun yıllar boyunca birlikte müzik icra eden bir oluşumun bütünselliği içerisinde sarıp sarmalıyor dinleyiciyi. Loma’nın ilk uzunçalarını değerlendirirken farklı bir bağlamda ele alma ihtiyacı hissediyorum. Zira grup için bir başlangıç noktasını temsil eden bu albüm öte yandan parçalanmış bir ilişkinin birinci dereceden görgü tanığı olması anlamında da oldukça değerli. Albümün üretim aşamasında boşanma kararı veren Cross ve Duszynski çiftinin ilişkisinin inişli çıkışlı ve duygu yoğunluklu gidişatı melodilerde ve sözlerde kendisini en üst perdeden gösteriyor. Kesinlikle olumsuz bir etki değil bu. Aksine hisleri romantize etmeden kendi akışı içerisinde kabullenmemiz gerektiğini vurgulayan sarsıcı ve ritmik tınılar duyuyoruz. Burada ikinci sırada ses veren Dark Oscillations’a özel bir parantez açmak gerek. Karanlık atmosferi ve perküsyon ağırlıklı düzenlemeleriyle gerilimi tırmandırıp bir nevi katarsis yaşatıyor. Sözlerini Meiburg’ün kaleme aldığı I Don’t Want Children ise Cross’un naif ama bir o kadar tekinsiz hissettiren söyleyiş tarzıyla albümün en unutulmaz altı dakikasını simgeliyor. Uzunçaları sekteye uğratan zayıf halkalar olarak Relay Runner ve Jornada gösterilebilir. Kapanışı gerçekleştiren Black Willow ise albümün tüm eksiklerini unutturacak güzellikte. Hesapsız ama bir o kadar incelikli havasıyla özel bir albüm Loma.

Share

Comments are closed.