METALLICA – HARDWIRED… TO SELF-DESTRUCT

Albüm Kritik|

…And Justice for All‘dan bu yana yaptığı her şeyde yeniyi aradı Metallica. Grubun statik kalmama konusundaki kararlılığı da birçok tartışmayı beraberinde getirdi. Black Album ile birlikte başlayan süreç sonraki albümlerde daha da ivmelendi. Load ve ReLoad ile gelen tarz değişikliği “Metallica çok bozdu” yorumlarını da beraberinde getirmişti. Müzikal kimliğinden çok söylemiyle öne çıkan St. Anger dinleyicilerin büyük çoğunluğu tarafından beğenilmemişti. Death Magnetic‘le birlikte özüne dönen Metallica bu sefer de kirli bir sound tercih etmesi ve şarkı sürelerini uzun tutması sebebiyle eleştirildi. Sekiz senedir yeni birmetallica-hardwired-to-self-destruct-review albüm çıkarmasalar da bu süreyi hiç boş geçirmediler. Farklı temalarda turneler, bir EP, sinema filmi ve Lou Reed’le yaptıkları Lulu sayesinde bir şekilde gündemde kalmayı başardılar. Ancak artık çanlar yeni bir albüm için çalıyordu. Hardwired… to Self-Destruct, Black Album‘den bu yana süren arayışın son noktasını işaret ediyor. Grubun Death Magnetic‘e yöneltilen eleştirileri dikkate aldığı çok açık. Sound açısından daha pürüzsüz bir albüm Hardwired… to Self-Destruct. Şarkı süreleri yine uzun, ancak şarkı kompozisyonlarına daha sade bir yapı hakim. Bununla birlikte grubun en melodik albümü olmasıyla da dikkat çekiyor. Rif deposu James Hetfield, bu sefer melodi konusundaki ustalığını konuşturmuş. Bununla birlikte Hardwired… to Self-Destruct, Metallica’nın her döneminden izler taşıyor. Aynı zamanda Iron Maiden, Black Sabbath ve Diamond Head’i anımsatan şarkılar da yer alıyor albümde. Yetmiş sekiz dakikadan oluşan kayıtta yine ölüm temasını işlemiş Metallica. Bu tema ilk olarak albümün kapağıyla ve logodaki deformasyonla kendini hissettiriyor. Şarkı sözlerinde de bu tema yoğun bir şekilde karşımıza çıkıyor. Lovecraft’in Cthulu mitosuna selam duran Dream No More‘un yanı sıra dijital dünyaya kendini kaptıran ve iyiliğini tüketen insanoğluna dair şarkılar da yer alıyor Hardwired… to Self-Destruct’da. Ayrıca Murder One şarkısıyla geçtiğimiz yılın sonlarında kaybettiğimiz rock ‘n’ roll titanı Lemmy Kilmister’a yapılabilecek en klas saygı duruşunu gerçekleştiriyor Metallica. Halo on Fire, Now that We Are Dead, Dream No More ve Here Comes Revenge ile zirveyi gören Hardwired… to Self-Destruct bazıları için sekiz senelik aradan sonra beklentileri karşılayamayabilir. Ancak Metallica’nın yeni arayışlarını takip etmekten hoşlananları fazlasıyla memnun edeceği kesin.

Share

Comments are closed.