Queens of the Stone Age – Villains

Albüm Kritik|

California çöllerinin en havalı çocukları sizi dansa davet ediyor. Queens of the Stone Age kariyerinin en farklı albümüyle karşımızda. (Yazı: Özgür Yılgür)

Rock müzik sahnesinin en klas gruplarından biri olan Queens of the Stone Age her albümünde yeni arayışların peşinden koştu. Son olarak 2013 yılında …Like Clockwork‘ü dinleyiciye sunan grup kariyerinin en karanlık albümüne imza atmıştı. Şimdiyse …Like Clockwork‘ün tam aksi yönünde devam ediyorlar. Son yıllarda en çok dinlediğim gruplardan birisi Queens of the Stone Age. Her albümlerinden farklı bir keyif alıyorum, her birinden yeni bir şeyler öğreniyorum. Grubun yedinci stüdyo albümü olan Villains‘da da yolundan sapmamış Queens of the Stone Age. Yine öncekilerinden farklı tarzda bir albüm yapmayı başarmışlar. Bu sefer klasik Amerikan rock & roll’unun altından girip üstünden çıkıyorlar. Villains‘daki bir diğer farklılık da klavyenin en yoğun kullanıldığı Queens of the Stone Age albümü olması. Dean Fertita harikulade synthesizer partisyonları yazmış albüm için. Josh Homme ve Troy Van Leeuwen’ın gitar işçilikleriyse albümün sağlam omurgasını oluşturuyor. Eğer sizi dansa kaldıracak bir şeyler arıyorsanız bu ikilinin yazdığı riff’lerde aradığınızı bulacaksınız. Grup bu albümde daha önce hiç yürümediği bir yoldan gitmeye karar verdi. Bu yüzden yol gösterici olarak Mark Ronson tercih etmeleri Villains‘ın hedefi tam on ikiden vurmasını sağlıyor. Ronson albüme derinlik katan birçok dokunuş yapmış. Örneğin Un-Reborn Again ile ilk defa bir Queens of the Age şarkısında bu kadar yoğun bir saksafon ve keman kullanımı duyuyoruz. Villains albümü Feet Don’t Fail Me, The Way You Used to Do, Head Like a Haunted House ve The Evil Has Landed gibi şarkılarla kanınızın kaynamasına sebep oluyor. Öte yandan Fortress ve Villains of Circumstance şarkılarıyla albüm içinde de bir çeşitlilik sağlıyor Queens of the Stone Age.

Comments are closed.