Ride – This Is Not a Safe Place

Albüm Kritik|

Ride ’90’lar ortasındaki büyük kopuş sonrası birkaç yıl önce tekrar bir araya geldi ve hala söyleyecek sözünün olduğunu kanıtladı. Geri dönüş sonrası yayımladıkları ikinci albüm This Is Not a Safe Place onlar adına yeni bir meydan okumadır.

Haziran 2017. Ride bir süre önce “Hadi yeniden başlayalım” diyerek konserleri başlatmıştı. Beklentilerin, kendi hedeflerinin bile ötesinde tepki aldılar. Daha çok konser eklendi. ’90’lardaki favori şarkılarla pekala sonsuza dek sahneye çıkabilirlerdi. The Stone Roses yapabiliyorsa Ride neden yapamasın ki? Ancak onların planı başkaydı. Weather Diaries adıyla bir geri dönüş albümü çıkardılar 2017 yazında. Muazzam hitler yoktu burada. Ride’ın bir Wonderwall’a ihtiyacı yoktur. Hit olmayan detay şarkılar, içine iyice düşmeniz gereken notalar, birlikte bir müddet yaşamanız gereken ritimler onların külliyatlarını oluşturur. Weather Diaries böyle bir albümdü işte. Ardından Tomorrow’s Shore EP geldi Ocak 2018’de. Bir ara dönem çalışmasının ötesinde başlı başına kendi ağırlığında yaşayabilen kayıttı bu. Konserler devam etti. Tatile çıkıldı. Stüdyo süreci tekrar başladı. Yeni şarkılar yazıldı. Yeni hikayelere daldı kafalar. İşte şimdi Ride burada. Kitabın en sonundan konuşalım mı? Sekiz dakika kırk saniyelik son şarkı In This Room’un yansımasında, yarattığı dünyada sonsuza dek yaşayabilirim. Boğuk gitar yürüyüşü, vokalin her şey tarafından geçilişine izin verişi, dipteki yorgun soluklanma sesi, davulun usta işi vuruşlarla ritmi çevreleyişi, final anlarında yeniden ve yeniden yükselişi ve görkemli veda tercihi… In This Room gibi şarkıları her yerde bulamazsınız. Grubun adını taşıyan şarkı ise ilk sıradan bizi selamlıyor. Tam anlamıyla bir intro. İki numaradaki Future Love karmaşık nakaratıyla “daha iyisi olabilirdi” diye düşündürüyor ister istemez. Kill Switch kayıt sırasında en çok eğlendikleri parça olduğuna bahse girebilirim. Sorular, sorular ve duvar gibi çarpan cevaplar. Her şey garage sounduyla tekrarlanan şarkı isminde saklı. Fifteen Minutes, Eternal Recurrence, Clouds of Saint Marie ve End Game’i de üst perdeye ulaşan şarkılar listesine ekleyebiliriz kolayca. Ride gerçekten burada. Tam performans bu albüme kendini adıyor ve albümün içinde yaşıyor. Yıllar geçiyor, ’90’ jenerasyonu dede olmaya hazırlanıyor. Ride gibileri ise This Is Not a Safe Place adlı bir uzunçalar çıkararak zamana, paslanmaya meydan okuyor ve mevcut dönemle dalgasını geçiyor. Bunu yaparken de sahiden eğleniyor. 

Comments are closed.