Wet – Still Run

Albüm Kritik|

İlk uzunçalarını yalnızca iki yıl önce yayımlayan Brooklyn çıkışlı grup Wet, Florence and the Machine’in turnesinde açılış grubu olmaya erişecek parlaklıkta bir başarı grafiği sergiliyordu. Indie, elektronik ve synth-pop tavırlarını öne çıkaran oluşum Still Run adını verdikleri yeni albümlerinde beklenenin aksine daha farklı bir güzergahtan selamlıyor bizi.

“Kendimin daha sahici bir versiyonuna ulaşmaya çabaladığım bir dönem ve bu süreç içerisinde yaşadığım kayıplar.” Grubun vokalisti Kelly Zutrau, Still Run’ı bu cümlelerle aktarıyor. Hepimize oldukça tanıdık gelebilecek buhranlı bir dönem bu. Kişiyi şekillendiren, güçlendiren, daha “açık” olmasını sağlayan dönüştürücü bir etkisi var. On şarkının ses verdiği uzunçalar ise söz konusu evrimin bir manifestosu. Wet’in soundunu ve ruhunu değişime maruz bırakan başka bir unsur daha var: Grubun kurucu üyelerinden gitarist Marty Sulkow’un gruptan ayrılma kararı alması. Wet artık yoluna iki kişi olarak devam ediyor. Joe Valle ve Kelly Zutrau ikilisi bu ayrılışı bir dönüm noktası olarak görüp geçmişi arkalarında bırakmayı seçiyor. İlk albümdeki sound çehresini değiştiriyor, bambaşka bir karaktere bürünüyor. Debut albümleri Don’t You, synth-pop ve indie-pop ögelerinin R&B etkisiyle bir arada tınladığı 11 parçadan oluşuyordu. İkinci uzunçalardaki biçimsel değişiklikler ise ilk şarkıdan kendini belli ediyor. Bir Starchild & The New Romantic düeti olan Still Run, albümün en güçlü silahı. Zutrau’nun vokali yaylı dokunuşları ve country havası ile birleştiğinde grubun imza attığı en güçlü şarkılardan birine kulak verdiğinizi anlıyorsunuz. Dördüncü sırada dinlediğimiz Lately ise albümün konseptinden uzaklaşmayan şarkı sözlerine rağmen tutkulu vokal rengi ve minimal üslubu ile favoriler arasında olmayı hak ediyor. Uzunçaların geri kalanı için benzer övgülerde bulunmak zor. İskeletini tek bir meselenin etrafında dönen kişisel sözlerin oluşturduğu albüm ne yazık ki klişelerin çekiciliğine kapılıp sık sık tekrara düşüyor. Hakkında iddialı cümleler sarf edemeyeceğiniz bir albüm Still Run. İkili, geçmişin kalıntılarının ördüğü duvardan bir türlü atlayıp ilerleyemiyor sanki. Wet’in soundunun güç kazanıp tutarlı bir karaktere bürünebilmesi için zamana ihtiyacı var.

Share

Comments are closed.