Algiers – There Is No Year

Albüm Kritik|

Algiers yeni albümü There Is No Year ile bizleri bu kez kilisede post-modern bir pazar ayiniyle karşılıyor. Kapitalizmin başarısızlığı, yükselen faşizm ve bu kötü sistemin köleleri olmaktan şikayet eden grup bunu gospel ve post-punk müziği ile destekliyor.

Bunu yaparken dinleyenlere umut aşılamak yerine daha karanlık bir gelecekten ve bu zamanın kötü gidişatından bahsedip ortamı kasvetli hale getirdikten sonra şarkılarını söylüyor. Optimist düşünen ve hayattan maksimum zevk almaya çalışanların asla yanına bile yaklaşmak istemeyeceği bir albüm bu aynı zamanda. Hour of The Furnaces’ta bütün dünyanın yanıyor olmasının umurlarında olmadığından ve insanların hepsinin zaten bir şekilde itaat ettiğinden bahseden Atlantalı ekip yüreklere su serpmek yerine hançerlemeyi tercih ediyor. Karanlık ve distopik evrene sahip müzikleri çok severim. Tam tersi parlak ütopyaların yaratıldığı albümleri de. Ama There Is No Year ile ne karanlık bir dünyanın içine girebildim, ne de parlak bir gün ışığıyla karşılaştım. Sadece içsel bir kararsızlık. Albümün beni en çok çeken şarkısı Chaka’da yoğun synth ve saksafon sesiyle ’70’lerin diskosunu andıran bir hava yakalanmış. Zaten albümün bütününde synthler çokça kullanılmış. Gospel müziği ve koro bölümleri ile beraber albüme keskin bir yoğunluk katılmış. Sabit davul ritimleri de dinleyenleri kafasının içinde bir yolculuğa çıkartarak müziğin içine çekebiliyor. Bu albümde kült ekip Depeche Mode etkisi ve onlara nazaran daha yeni bir ekip olan Health’ın distopik synth soundunu yakalamak da mümkün. Keskin gitar riffiyle açılan Repeating Night vokalin kilisede ilahi söylermişçesine müziğe eşlik etmesi ile devam ediyor. Ardından uzaklardan gelen piyano sesleriyle şarkı sonlanıyor. Her bir parçayı dinlerken başta yakaladığım yoğun duyguları şarkı bitimine kadar koruyamıyorum. Sanki ulaşmak istedikleri bir nokta var ve oraya kadar uzanıyorlar ama tam değecekken yakalayamıyorlar. Bu albümde hissettiğim en belirgin duygu bu yönde oldu. Albümün kapanışını yapan Void ile başından beri duymak istediğim sert ve yoğun tempoyu sonunda duyabiliyorum. Daha post-punk bir havaya sahip bu şarkı grubun anlattığı ve yaptığı müzikle doğru orantılı. Albüm bittiğinde içimden “Keşke diğer şarkılarında da son şarkı gibi yoğun, kasvetleri müziklerini ve acımasız sözlerini bu şekilde anlatsalarmış” dedim.

Comments are closed.